کبک

کبک

نام فارسی:کبک

نام انگلیسی:chukar

نام علمی:alectoris chukar

خانواده:قرقاولیان (pheasanidae)

 جمعیت: در مناطق پراکنش خود جمعیت مناسبی دارد.

پراکنش: کبک زیر گونه های متفاوتی دارد؛ اما به طور کلی در آسیای میانه ، قبرس، سوریه،فلسطین،قفقاز،ارمنستان،افغانستان،جنوب شوقی بالکان، غربهیمالیا، چین و ترکستان روسیه زندگی می کند. در ایران نیز به جز نوار ساحلی شمالی و جنوبی، در سایر نقاط کشور دیده می شود.

زیست گاه: کبک در مناطق ناهموار و لخت، دره هایی با درختان پراکنده و در مناطق کوهستانی و مناطق شیب دار صخره ای و سنگلاخی زندگی می کند.

اندازه: طول بدن این پرنده 33 سانتی متر است.

ریخت شناسی: نرو ماده هم شکل، دارای بدنی تقریبا خاکستری مایل به قهوه ای با خطوط سیاه بلوطی و نخودی در پهلوها هستند. یک نوار سیاه از پیشانی آن ها شروع می شود، پس از انشعاب و عبور از چشم ها، دور گردن می پیچد و در قسمت بالای سینه به هم می رسد. منقار و پاهای کبک ها قرمز و پهلوهای آن ها راه راه است.

رژیم غذایی: کبک ها از بذرها، گیاهان و حشره ها تغذیه می کنند.

زادآوری: پرنده ی ماده در لانه ی خود که معمولا در حفره های زمین های لخت یا در میان بوته ها قرار دارد، 8 تا 14 تخم نخودی با نقطه های قرمز رنگ می گذارد. اما گاهی در لانه ی این پرنده تا 20 تخم هم مشاهده می شود. سپس به تنهایی روی تخم ها می خوابد.جوجه ها پس از 15 یا 16 روز پرواز کنند. اما پس از یاد گرفتن پرواز، مدتی با والدین خود می مانند.

وضعیت حفاظتی گونه: باید از شکار بیش از حد این پرنده جلوگیری کرد.

هوبره

هوبره

نام فارسی: هوبره

نام انگلیسی:houbara bustard

نام علمی:chlamydotis undulata

خانواده:هوبره ییان (otididae)

جمعیت: جمعیت این پرنده نامشخص است. اما از گونه های حمایت شده به شمار می رود که پراکنش و جمعیت کمی دارد.

پراکنش: در خاور نزدیک،جنوب فلسطین و بیابان های سوریه ،عراق،جنوب ارمنستان تا مکران و افغانستان، جزایرشرقی،قناری،شمال آفریقا،عربستان،ترکستان روسیه و در شرق تا مغولستان پراکنش دارد. در پاییز و زمستان در اکثر مناطق بیابانی و نیمه بیابانی ایران دیده می شود. تاکنون تخم گذاری آن ها در استان های تهران، کرمانف یزد، شیراز،خراسان رضوی و سمنان نیز گزارش شده است.

زیست گاه: هوبره ها در دشت ها: تپه ماهور ها، ریگ زارها، بیابان ها و نواحی کویری با بوته های پراکنده زندگی می کنند.

اندازه: طول بدن هوبره 60 سانتی متر و طول دو بال 150 سانتی متراست.

ریخت شناسی: هوبره بدنی به رنگ قهوه ای خاکی و روشن دارد. دسته ای پر سفید رنگ روی پیشانی آن دیده می شود و پرهای سیاه و سفید بلندی از دو طف گردن آویزان است. چشمان این پرنده زرد و درشت است و انتهای شاه پرهای سیاه آن در هنگام پرواز دیده می شود. بال های هوبره باریک و مستطیل شکل است.

رژیم غذایی: هوبره از مواد گیاهی، حشره و حیواناتی مانند قورباغه و مارمولک تغذیه می کند.

زادآوری : پرنده ی ماده در لانه ی خود، که روی زمین ازگون ساخته است، 2 تا 3 تخم می گذارد.

وضعیت حفاظتی گونه: هوبره از پرندگان حفاظت شده ی ایران است.